Donderdag 23 juni, Portomarin – Legundo, 18 km en 21.833 stappen

image

Ieder volgt zijn eigen weg…

image

image

Het is nog 4 dagen lopen (74 km) naar Santiago! Ik heb in totaal 810 km gelopen!

Lieve groet, Tjitske

Advertenties

Dinsdag 21 juni, Fonfria – Sarria, 28 km (37.548 passen)p

image

Wat is het toch mooi, als je met heel weinig gelukkig kunt zijn.
Ik heb gisteravond erg genoten van de gezamenlijke maaltijd die in deze herberg is geserveerd: rijst met een vleesschotel. Een keer wat anders dan mixed salad en porc with potatoes! Solide stapelbedden in deze herberg: ze kraken niet eens en ruimte om je rugzak neer te zetten, nee maar! Wat? Een douche en wc voor één persoon toegankelijk, wat wil ik nog meer.
Het is wel een albergue privado, dus het ontbijt moet je apart betalen, maar ach!
Ik begin te lopen en heb na 9 km ongeveer mijn eerste stop. Ik drink daar een koffie en een verse jus, als ook de rest aan komt lopen. Jan zijn we kwijt geraakt. Als ik mijn stokken wil pakken, zie ik dat ik al 9 km lang met twee verschillende heb gelopen! Hoe is het mogelijk! Ik zeg dat ik zo verknocht ben aan mijn stokken en heb 9 km lang niet eens gemerkt dat ze van verschillende lengtes zijn…Ik moet er vreselijk om lachen. Voel me ook wel een beetje schuldig, want qua kwaliteit ben ik er niet op achteruit gegaan, denk ik, maar teruglopen is ook geen optie. Ik zie wel hoe het loopt!
De route is prachtig! Je waant je alleen op de wereld. De stilte en de natuur is overweldigend! Bij de tweede stop twijfel ik, zal de rest hier naar binnen willen/durven? Ik zit in een gehuchtje waar bijna geen sterveling meer woont. Op een hoek is een tafel ingericht met fruit en drinken wat je kunt pakken tegen een donativo! We komen op het erf terecht van de Australische Simon. Hij heeft voor een paar jaar terug de Camino met zijn moeder gelopen en heeft daarna besloten zich in Galicië te willen vestigen. Hij heeft een oude smederij gehuurd:een huis/gebouw wat al 20 jaar leeg stond en stelt alles open ten behoeve van de pelgrims. Je kunt daar eten, drinken, blijven slapen, zolang je nodig hebt, maar je moet geen eisen stellen. We krijgen een levensles van onze Simon. Tijd is relatief, dus heeft zijn klok geen wijzers! Een warme omhelzing met Simon, vindt ie belangrijker dan een donativo! Als hij vraagt of wij ook een stempel willen voor in ons pelgrimspaspoort reageren wij verrassend: heeft hij een stempel dan? Wij reageren enthousiast en halen onze paspoorten tevoorschijn, maar wat zijn wij verbaasd als hij met viltstiften tekeningetjes maakt in onze paspoorten. En het duurt ook nog wel even…een ontmoeting om nooit te vergeten.

image

image

image

En dan willen we eigenlijk in een aubergue voor Sarria slapen! Vanaf Sarria zal het veel drukker worden op de camino. Vanaf Sarria is het namelijk 100 km lopen naar Santiago en mensen kunnen met die afstand al een credential verdienen, als ze twee stempels per dag kunnen laten zien. Wij willen graag buiten dat circus blijven.
Het is stikheet en nog 3 km lopen naar onze aubergue, als we Jan in één keer aan de kant van de weg bij een aubergue zonder enig comfort zijn paarse gestreepte onderbroek zien wassen. Wij dachten dat ie achter ons zat. Wij besluiten door te lopen naar de volgende aubergue, die lijkt ons namelijk leuker! Als we daar aankomen is er nog maar plaats voor 2! We kijken elkaar aan en besluiten dan toch maar met z’n vieren door te lopen naar Sarria! Nog eens 3 km in die zinderende hitte. We vinden uiteindelijk een kleine herberg. We zijn laat aan (half vijf) en kapot!

Het is nog 114 km naar Santiago en ik heb in totaal 770 km gelopen!

Dit verhaal heb ik vandaag opnieuw geschreven, omdat het gisteren niet werd geüpload en het concept niet bewaard is gebleven.

Lieve groet, Tjitske

Woensdag 22 juni, Sarria – Portomarin, 22 km (32.749 passen).

Zo, wat een mooi pad op het eind van deze etappe!

image

En dan breidt de caminofamilie zich in één keer heel snel uit! Ik ben Sarria nog maar net uit, of de bussen met verre familieleden worden uitgeladen!

image

Nieuwe kleren (de vouwen zitten nog echt in de t-shirts), schone schoenen, mooie gekochte schelpen aan de dagrugzak en een run naar alle uitspanningen voor twee stempels per dag! Af en toe ruik ik schone was, als er iemand mij voorbij stuift!

Maar na een kilometer of 8 zie ik de eersten al op een muurtje zitten compeed te plakken. De geschiedenis herhaalt zich. Ik ben blij dat ik na bijna 800 km, deze fase al geruime tijd achter mij heb liggen! Vandaag passeer ik notabene het – 100 paaltje!

image

Oh jongens, maar toen ik bij een cafeetje aankwam en daar met Caminolight toeristen aan een tafeltje zat en ik mijn schoenen en sokken uittrok, cirkelden er werkelijk een aantal vliegen rondom mij! Dit is toch niet waar?
Ik weet nu welke kledingstukken ik ga verbranden in Muxia!

Het kostte me eerst wat moeite vandaag ook op dit traject mijn eigen weg te lopen, maar op het eind zag ik ook hier de schoonheid van in!

image

En wat was er nog een mooie afdaling net voor het einde van deze etappe!

Ik heb 792 km in totaal gelopen en moet nog 92 naar Santiago!

Lieve groet, Tjitske

Maandag 20 juni, La Faba- Fonfria, 18 km

image

Vandaag overvalt mij een zeer gelukzalig gevoel! Wat is dit mooi en bijzonder. De route is vrij pittig! Het begint met twee uren stijgen. La Faba ligt op 920 meter hoog en ik moet naar O Cebreiro op 1250 meter hoog. Daarna lijkt de route naar Fonfria goed te doen, maar, zelfs dat daalt en stijgt nog behoorlijk! De uitzichten zijn adembenemend. Ik loop vooral alleen. Het is trouwens onderweg heel rustig. De meeste tijd heb je het gevoel dat je alleen de camino loopt. Als ik op een gegeven moment een hoek van een berg om ga, zie ik de jongeman bij wie ik gisteravond aan het bed heb gestaan. Hij staat van het uitzicht te genieten. Ik stel hem voor een foto van hem te nemen. Hij vindt dat een goed idee en neemt daarna een foto (zie boven) van mij! Ik laat de vraag maar achterwege of hij me nog herkent van gisteravond.

image

image

De route loopt door hele oude bergdorpjes, waar nog maar weinig mensen wonen en de bewoners niet echt veel te besteden hebben, lijkt het!

image

image

image

Het weer is prachtig. Dat het hier ook anders kan zijn, zie je aan dit beeld. De pelgrim houdt zijn hoed vast ter bescherming voor de wind!

image

We komen met z’n vijven in Fonfria aan en besluiten allen daar te blijven: het is goed zo! We hebben daar heerlijk ter plekke gegeten met alle pelgrims aan één tafel en nu eens een keer niet  mixed salad and porc with patatoes (kortom het pelgrimsmenu)!

image

Ik heb in totaal 742 km gelopen en het is nog 142 km naar Santiago.

Lieve groet, Tjitske

Zondag 19 juni, Villafranca del Bierzo – La Faba, 25 km.

image

Wie had dat vanochtend nu kunnen bedenken, dat ik vanavond in een bergdorpje zou gaan overnachten waar 14 mensen wonen. Er is daar een herberg die op zo’n unieke plek staat: Geweldig!

Van deze route van vandaag weet ik dat er een enorme stijging in zit. De keuze is er om morgen de complete berg te beklimmen of vandaag al een gedeelte te doen. Je pakt dan niet de “officiële” eindpunten, maar de kleinere minder drukke eindstations. De route pakt perfect uit. Onderweg, helemaal na de wc’s van gisteren, ben ik een beetje geobsedeerd door wc’s aan de route. Je komt ze in verschillende gradaties tegen.

image

image

De beklimming ’s middags is vooral
in de schaduw op beboste paadjes! Het landschap is prachtig!

image

En dan bereik ik het dorpje La Faba. Ineens is daar na een inspannende wandeling, een bordje…Albergue zoveel meter…! En dan kom je in één albergue terecht die door onze Duitse buren is geadopteerd en gefinancieerd! Nou hadden we een hospitalier die zijn taak wel heel serieus nam, maar ik heb er niet minder van genoten. Op de plek stond ook een kerkje en pelgrimsbeeld! Het sanitair is perfect. Hier kan ik naar behoefte naar de wc!

image

image

Er is geen wifi, dus moet ik naar de enige bar in het dorp. Alleen pelgrim Jan zorgt voor oponthoud, hij is zijn beide gehoorapparaten kwijt en denkt dat ie ze in de vorige herberg heeft laten liggen. Er is paniek. Jan komt er na het douchen pas achter, hij heeft namelijk de hele route zonder gelopen. Bij zuiver toeval, hoort een pelgrim van het verhaal en zegt dat die dingen onder zijn bed liggen. Wat is het geval? Jan is de nacht daarvoor met gehoorapparaten gaan slapen, die zijn waarschijnlijk in zijn slaapzak terecht gekomen en na het opmaken van het bed onder zijn bed terechtgekomen ! We zeggen toe hem eraan te herinneren die dingen uit te doen. Dan ga ik naar de bar, met uitstekend bereik! Als vriend Kees me ook nog eens helpt met het publiceren van mijn blog, ben ik helemaal content. Het werkt! Ik werk 3 achterstallige dagen weg. En wie komt daar de bar ingelopen? Franse Hubert. Hubert heb ik voor het laatst gezien in Castrojeriz. Nu is hij geblesseerd en heeft ie zijn camino familie vooruit moeten laten gaan. Hij loopt langere afstanden dan ik, maar heeft ook geen moeite om 20.00 uur ’s avonds aan te komen!

image

Ik ga Rose een selfie van ons sturen. We mochten deze gepensioneerde politieman heel graag!
En dan moet ik samen met Hubert rennen om vóór 22.00 uur binnen te zijn. We worden al opgewacht door onze strenge Hospitalier. Als ik mijn lenzen uit heb en realiseer dat ik Jan nog helpen herinneren om zijn gehoorapparaten uit te doen, denk ik te weten in welk bed ie slaapt. Als ik zowat neus aan neus bij iemand sta, zie ik dat ik bij het verkeerde bed sta! Ik hier het uit, als ik bij mijn eigen stapelbed kom!

Ik heb totaal 724 km gelopen en moet er nog 160 km.

Lieve groet, Tjitske

Zaterdag 18 juni, Ponferrada – Villafranco del Bierzo, 24 km en 29600 passen

image

De caminodeuren gaan open voor zaken die normaal gesproken achter gesloten deuren besproken/gedaan worden!Vandaag staat in het teken van de Nederlandse enclave op de Spaanse Camino. We treffen elkaar allemaal per toeval en lopen sommige gedeeltes met elkaar. De route is niet zo bijster boeiend in vergelijking met de afgelopen twee dagen en misschien beginnen we daardoor ook met elkaar te praten en vooral te ouwehoeren! Maria moet het halverwege opgeven, sinds een week loopt ze weer, maar niet een hele afstand! Cor, haar echtgenoot loopt met ons op! Afwisselend lopen we alleen (1), samen (2) of met z’n allen(7)!

image

We besluiten om op het eindpunt voor dezelfde herberg te kiezen, waar Maria het laatste stuk naar toe is gereden met de taxi! Later lees ik in mijn boekje: zeer sfeervolle herberg, maar sanitair laat te wensen over! Ik ben het er helemaal mee eens!

image

image

Een prachtig plekje, maar jongens…om nou te poepen of te plassen op een wc, die niet op slot kan, met een schuifwandje of gordijntje ervoor…Er zijn grenzen…

image

image

En dan lees ik ook nog op een bordje daar: een toerist eist, een pelgrim is dankbaar! Pfff…

image

Mooi dat het voor één nacht is!
Nog 185 naar Santiago, 699 in totaal!
Lieve groet, Tjitske

In totaal heb ik 699 km gelopen en het is nog 185 km naar Santiago!

Lieve groet, Tjitske

Vrijdag 17 juni, Foncebadôn – Ponferrada, 28 km, maar 30 km gelopen (38.500 passen)

image

Hahaha, daar ging nu een voorbereiding van 3 dagen aan vooraf: om met zonsopgang bij Cruz de Ferro aan te komen! Het is mistig, het regent en vreselijk koud. Ik leen een fleecejack van Elly, mijn regenponcho over mijn scapinojasje is niet genoeg! En toch ervaar ik als een bijzondere sensatie: daar sta ik dan bij Cruz de Ferro in zo’n mystieke sfeer om symbolisch, mijn lasten, maar ook lasten van mijn dierbaren achter te laten…Het doet me goed, hier op dit moment te zijn! Ik sta stil bij mijn eigen leven, maar denk ook aan mijn naasten. Misschien past dit weer ook wel beter bij dit moment!

image

image

image

image

Het is niet te geloven, maar als ik dan uiteindelijk verder loop, lopen deze wilde honden op de weg. Gelukkig zijn ze drukker met elkaar, dan met passerende pelgrims!

image

Ook deze route is fantastisch! Na verloop van tijd lopen wij samen op, Elly, Jan-Willem, Annette, Jan en ik! We besluiten om door te lopen naar Molinaseca, omdat daar een pinautomaat is, en wij van elkaar geld hebben geleend. Ik sta bij Elly in de schuld en voor ons getrouwd stel is Jan de geldschieter geweest. Wij kunnen echter niet eens een herberg betalen, voordat we gepint hebben. We komen in Molinaseca aan, als Jan besluit nog 6 km door te lopen. We wisselen banknummers uit, maar ook telefoonnummers voor het geval we elkaar kwijt raken. Wíj gaan op zoek naar een geldautomaat! Als Jan-Willem dat aan een Spanjaard vraagt, gebaart hij naar de overkant van de weg, wij kijken gelukkig en opgelucht, als hij ons verteld, dat die pinautomaat er tot twee jaar geleden heeft gezeten, maar ja, zegt ie, bezuinigingen en de crisis, hè! Wij zien er denk ik op dat moment heel verloren uit! Al 22 km in de benen én nu moeten we er nog 6!! Dan komen er twee Nederlandse vakantiegangers aan, die ons verhaal van een afstand hebben gevolgd en gehoord. Zij nodigen ons uit om wat te eten en te drinken op het terras, wat: ze willen ons zelfs wel naar Ponferrada brengen! Dat slaan we af, maar na enig aandringen nemen wij het drankje en hapje van harte aan! Wij moeten moed verzamelen om nog eens 6 km te maken! In ruil daarvoor willen ze wel van alles en nog wat horen van ons pelgrimsbestaan! We vertellen van de wc’s én de slaapzalen! We bedanken Rob en Rita uit Purmerend hartelijk en vertrekken vol goede moed richting Ponferrada.

image

Daar begaan we een grote fout, door eerst op zoek te gaan naar een ban en daarna naar een herberg! We hebben 30 km gelopen vandaag! Reken ik wel in mijn totaal mee, maar is/blijft 209 km naar Santiago! En wie komen we tegen, als wij onze herberg instappen? Jawel: Jan! We spreken ’s avonds af! Zelfs Cor en Maria zijn in de stad en schuiven bij de borrel aan! Ik heb 38.500 passen gezet vandaag en verzet geen poot meer…

Lieve groet, Tjitske

Woensdag 15 juni, Sántibañez de Valdeiglesias – Santa Catalina de Somoza, 22 km (26.146 passen)

IMAG0559Gisteravond hadden we het al op het nieuws gezien: de komende 3 dagen verwachten de Spanjaarden veel regen. Bij de uitgang van de herberg staan 6 Spanjaarden al naar de lucht te wijzen: veel regenwater en geen zon! Over 13 km is er pas een mogelijkheid om iets te eten of te drinken. Dus neem ik iets van mijn voorraad: een verpakt broodje met een variant van “la vache qui rit”! We lopen ieder voor zich.We zullen elkaar later op de dag wel treffen. Elly en ik vertrekken tegelijkertijd. We hebben al een patroon ontwikkeld, dat we vóór de koffie eigenlijk zwijgend achterelkaar aan lopen. Ik heb Jan wel moeten beloven dat ik ‘m help als hij zijn regenponcho aan moet trekken. Hij heeft gisteren heel plastisch uitgelegd en voorgedaan hoe hij kan worstelen met zijn regenponcho! Hij krijgt ‘m niet zelf over de rugzak heen en voordat ie ‘m goed over zijn hoofd heeft is ie een half uur verder en compleet gedesoriënteerd! We lachen hartelijk. Gelijk buiten het dorp is de route heel aantrekkelijk en glooiend. De paden zijn goed! Na 13 km loopt de route door Astorga! Een mooi oud stadje met veel overblijfselen uit de Romeinse tijd én alweer een kerk ontworpen door Gaudi!

Wel eens fijn trouwens, om door een stad te lopen, vóórdat je aan het einde van je Latijn bent! Bovendien schijnt de zon dan even! We treffen elkaar als we alle vijf op hetzelfde terras neerploffen! “Je was er niet, hè, zegt Jan, “toen ik je nodig had?” Hij doelde op het helpen aantrekken van de regenponcho. Als Jan-Willem, Annette en Jan tegelijkertijd opstaan en willen vertrekken, lig ik in een knik: wat een gedrochten! 3 Van die Quasimodo’s! IMAG0563

Ook het vervolg van de route is mooi! In de verte bergtoppen met sneeuw een mooi looppad met begroeide bermen en buiten de korte, hevige buien om ook nog eens af en toe zon! IMAG0568En dan zie je ineens het dorpje liggen, waar je gaat overnachten! We slapen alle vijf op dezelfde kamer. Ik hoop dat we morgenochtend weer wakker worden van het geluid van klepperende ooievaars, want we slapen naast de kerk in een alleraardigste herberg. Alleen het douchen is een kunst. Ze hebben hier allemaal lichten die om de zoveel secondes automatisch uitgaan en deze van de douche bevond zich buiten de cabine met gordijntje. Als je dan ook nog eens een kraan hebt die je om de haverklap moet indrukken, dan snap je vast dat het lastig is om in het licht te douchen en tegelijkertijd je onderbroek onder de douche te wassen!

Ik heb 626 km in totaal gelopen en het is nog 254 km naar Santiago toe!

Lieve groet, Tjitske

 

Dinsdag 14 juni, Villadangos del Páramo – Sántibáñez de Valdeiglesias, 16 km

IMAG0560_1 Nog één dag een oninteressante route en dan wordt het weer een uitdagend landschap. Ik wil over een paar dagen graag vroeg, bij zonsopgang, bij Cruz de Ferro zijn en dat betekent dat ik vandaag een route van 16 km ga lopen. Een makkie, zogezegd! De route loopt alweer een eind langs de weg! Pas op het laatst gaan we het platteland in! In het dorpje waar de herberg staat, overnachten ook Jan-Willem en Annette, Jan en Elly! We besluiten samen te gaan eten! Jan-Willem en Annette ken ik al vanaf de route vanaf Roncevalles, maar hebben elkaar ook weer uit het oog verloren. Jan heb ik onderweg ook al een paar keer gespot! Het wordt een onverwachts hele gezellige Hollandse avond. Annette en ik vergelijken elkaars voeten en als we een wedstrijdje zouden houden, wie de meeste blaren heeft (gehad), dan zou het er om spannen. We lachen heel wat af. Door de verschijning van Jan zijn we een beetje op het verkeerde been gezet. Met zijn padvinderspetje, hoge sokken en brilletje ziet hij er intelligent maar saai uit! Het tegendeel is waar. Hij maakt de ene droge opmerking naar de andere. Als de mannen, waaronder ik, nog een fles wijn openen, lopen we volgens Jan morgen de route: Empoullos de los Blarios! (allerlei verbasteringen van het woord “blaren”). We hebben alle vijf het voornemen dezelfde etappe te lopen en denken elkaar wel ergens tegen te komen. We sluiten de avond al lachend af! We horen en passant wel dat het de komende dagen slecht weer wordt met veel regen én kans op onweer! Ik heb vandaag geen interessante foto’s gemaakt, maar wel een kraanvogel live gespot! Fototechnisch had het wat beter gekund! 🙂

Ik heb in totaal 606 km gelopen en naar Santiago is het nog 276 km.

Lieve groet, Tjitske