Maandag Roncevalles – Zubiri, 21 km

IMAG0226

Vanochtend om 06.00 uur werden we wakker gezongen door de Nederlandse vrijwilligers. Ook nog meerstemmig! Een hele aardige manier om de boel zo snel te ontruimen voor de volgende 300 pelgrims die later op de dag hier weer hun onderdak zullen vinden. Ik vraag nog even of er een vriendelijke Italiaan een stok heeft achtergelaten, maar helaas! Ik start met Erica en Christian, maar zij zullen verder doorlopen dan ik. Omdat Erica bezoek zal ontvangen in Pamplona van haar vader, wil ze daar dinsdagvroeg zijn! De organisatie daaromtrent zit haar behoorlijk in de weg. Gelukkig heb ik die stress niet! Onderweg begin ik toch echt te balen dat ik mijn tweede stok heb weggegeven. Stel dat ik ‘m niet terugkrijg! Was al zo gehecht aan de zelfgemaakte wandelstok van mijn zwager, maar ga nu voor het praktische! We hadden de route wat minder heuvelachtig verwacht en de dag van gisteren is ons niet in de “kouwe kleren” gaan zitten. We hebben geen ontbijt, dus kopen we in een supermarktje een paar kilometer verderop wat dingen. Als we na nog wat kilometers de mogelijkheid hebben om koffie te drinken en Erica en Christian door willen lopen, staat mijn besluit vast: Ik neem straks mijn eigen weg…Omdat ik meen dat ik de Italiaan heb gespot, zeg ik dat ik wel de bar in ga om te kijken of ie daar zit en: Eureka!! Hij ziet me, kust mijn hand, kan (helaas) niet door de knieën, maar geeft mij mijn stok terug! I’m so happy! Vanaf het moment dat ik beide stokken heb gaat het stijgen én dalen stukken beter. Als Christian en Erica besluiten om 12.00 nog niet te stoppen, terwijl wij om 07.15 zijn beginnen te lopen, hak ik de knoop door! Ik ga nu alleen en nu lunchen! Jeetje wat heb ik van mijn “vache qui rit” genoten. Heb mijn broodjes ermee besmeerd met gebruik van mijn vaders FRICO zakmes: wie maakt mij wat! Als ik tweeëneenhalf uur later Zubiri binnenstrompel, ga ik linea recta naar de Refuge Municipal.Later lees ik in mijn boekje dat het er niet schoon is, de toiletten onder de maat zijn, er gemeenschappelijke douchehokken zijn etc. Het maakt mij niets uit! Ik ga mijn schoenen drogen, een wasje doen en wifi zoeken! Wat schertst  mijn verbazing: de Italiaan komt binnengestrompeld en slaapt in het stapelbed naast mij!

Hierboven: het dorp Zubiri, een foto vanaf mijn stapelbed van de slaapzaal én het restaurantje waar ik alleen heb gegeten!

 

Advertenties

Een gedachte over “Maandag Roncevalles – Zubiri, 21 km

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s